Skip to content

V. Aktywność fizyczna

Aktywność fizyczna odgrywa istotną rolę w życiu osób z cukrzycą. Poprawia kontrolę glikemii i profil lipidowy, zmniejsza czynniki ryzyka chorób układu krążenia, przyczynia się do spadku masy ciała oraz poprawia samopoczucie i nastrój. Aktywność fizyczna powinna być dostosowana do możliwości i potrzeb człowieka.

Korzyści wynikające z systematycznego wysiłku fizycznego:

  • Zmniejszenie ilości tkanki tłuszczowej;
  • Poprawa wrażliwości komórek organizmu na insulinę (obniża poziom glukozy we krwi);
  • Zmniejsza ryzyko chorób układu krążenia, obniża i reguluje ciśnienie tętnicze krwi, poprawia krążenie obwodowe i wieńcowe, krzepliwość krwi, obniża stężenie cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL oraz triglicerydów;
  • Usprawnienie układu ruchu;
  • Zmniejsza zagrożenie osteoporozą (zwiększenie masy kości i stopnia ich mineralizacji);
  • Poprawia funkcję układu oddechowego (zwiększa pojemność płuc);
  • Korzystnie wpływa na nastrój i umiejętność radzenia sobie w sytuacjach stresogennych.

Zalecane formy aktywności fizycznej dla osób w różnym wieku i z różną sprawnością to: trening aerobowy, ćwiczenia rozciągające, spacery, pływanie, jazda na rowerze min 30 minut 3 razy w tygodniu. Codzienne spacery z psem, prace domowe, prace w ogródku pomagają w kontroli masy ciała.

Zasady podejmowania wysiłku fizycznego

  • początkowe zalecenia dotyczące aktywności fizycznej powinny być umiarkowane i uzależnione od możliwości pacjenta do wykonywania wysiłku;
  • w celu uzyskania optymalnego efektu wysiłek fizyczny powinien być regularny, podejmowany co najmniej co 2–3 dni, a najlepiej codziennie;
  • rozpoczynając intensywną aktywność fizyczną, należy wykonywać trwające 5–10 minut ćwiczenia wstępne, a na zakończenie ćwiczenia uspokajające;
  • wysiłek fizyczny może zwiększać ryzyko ostrej lub opóźnionej hipoglikemii;
  • alkohol może zwiększać ryzyko wystąpienia hipoglikemii po wysiłku;
  • należy zwracać uwagę na zapobieganie odwodnieniu organizmu w warunkach wysokiej temperatury otoczenia;
  • należy pamiętać o ryzyku uszkodzenia stóp podczas wysiłku (zwłaszcza przy współistniejącej neuropatii obwodowej i obniżeniu progu czucia bólu), pielęgnacji stóp i wygodnym obuwiu.

Intensywność wysiłku fizycznego określa lekarz na podstawie pełnego obrazu klinicznego. Najbardziej odpowiednią formą wysiłku w grupie chorych na cukrzycę typu 2 w podeszłym wieku i/lub z nadwagą jest szybki (do zadyszki) spacer, 3–5 razy w tygodniu (ok. 150 minut tygodniowo).

W utrzymaniu motywacji pomaga planowanie oraz podsumowywanie aktywności fizycznej.

Ułatwi to dzienniczek aktywności, w którym można zanotować:

  • swój cel oraz plan na każdy dzień
  • poziom glikemii przed i po treningu
  • pomiary ciała
  • rodzaj oraz czas trwania aktywności fizycznej
  • codzienny jadłospis
  • ilość wypitej wody
  • notatki oraz podsumowanie

Pamiętaj, że każdy rodzaj oraz czas trwania aktywności fizycznej należy skonsultować z lekarzem.